Ruiny renesansowej wieży rycerskiej

Wieża stoi na posesji prywatnej, bez możliwości zwiedzania. Członkowie ekipy prowadzącej badania archeologiczne na polach otaczających zagrodę przy ul. Dworskiej, zwrócili uwagę na murowany obiekt, stojący w głębi posesji. Wstępne badania wykazały, że jest to wieżą mieszkalno-obronna z pierwszej połowy XVI wieku. Murowana z kamienia wapiennego i cegły.
Zachowała się do wysokości stropu parteru, posiada dwa pomieszczenia w przyziemiu i dwa na parterze – wszystkie ze sklepieniem kolebkowym. Drewniany dach wieży spłonął podczas I wojny światowej. W nadprożu na wejściem widnieje wykuta data 1552. Pierwszy opis wieży zamieszczony jest w opisie dworu i budynków dworskich, dokonanym w 1769 r.